Archiwa tagu: recenzja

Botanika Duszy

Botanika Duszy- współczesna powieść XIX wieku

„Botanika Duszy” to jedna z książek znanej wszystkim autorki Elizabeth Gilbert. Pierwsza jej książka „Jedz, módl się i kochaj” okazała się bestsellerem, który doczekał się swej ekranizacji. Druga część tej powieści jednak nie spełniła oczekiwań czytelników, dlatego wielu z nich z obawą sięgało po kolejną pozycję, przepowiadając kolejny zawód. I tu niespodzianka. „Botanika Duszy” pokazuje swoją klasę i dogania swą treścią wysoki poziom pierwszej powieści. Po raz drugi Elizabeth Gilbert spełnia oczekiwania swych czytelników i daje im do rąk książkę pełną emocji i zagadnień do przemyślenia.

Kobieta XIX wieku

Polski tytuł oczywiście nie odzwierciedla dosłownego tłumaczenia oryginału, aczkolwiek w niczym to nie przeszkadza. Dostosowany jest on do zielonej okładki, na której możemy podziwiać grafikę kwiatów. Iście wiosenny styl, wprowadzający nas w dobry nastrój i pozytywne emocje jeszcze przed rozpoczęciem lektury. A do tej zachęcać nie trzeba. Tym bardziej, że poruszony został temat kobiety, botaniczki, która musi odnaleźć się w świecie zdominowanym przez mężczyzn. I choć akcja toczy się w XIX wieku, wiele osób dostrzega w niej elementy współczesnych zachowań ludzkich. Pierwszym z nich i chyba najważniejszym jest historia Almy, głównej bohaterki powieści, którą czytelnik poznaje „od podszewki”, czyli obserwuje jej losy od narodzin, aż do dorosłości. Zna każde jej myśli, każde emocje, które odczuwa. Alma jest osobą, na której rozwój, wpływ miała przede wszystkim nauka, która można by śmiało rzec, odebrała jej dzieciństwo, jakie posiada większość rówieśników. W XIX wieku wykształconej kobiecie, z tak ogromną wiedzą i wrażliwością, jaką posiadała Alma,  nie było łatwo zdobyć uznania innych i przebić się przez obowiązujące w tamtych czasach system, etykiety, kindersztuby i formy towarzyskie.

Jak realizować własne cele

Elementem, który można by przenieść do XXI wieku,  jest samorozwój ojca dziewczyny, który pomimo braku pieniędzy potrafił zrobić sobie analizę własnych zalet i wad, umiejętności i braków, wytyczyć sobie cel, ułożyć plan jego osiągnięcia i zrealizować go. Co więcej, dokonał tego sam, bez pomocy psychologów i coachów, których w tamtych czasach jeszcze nie było. Jest on swoistym przykładem na to, że jeśli się czegoś pragnie, można to osiągnąć ciężką pracą.

Książka to głównie opisy, aczkolwiek czyta się je szybko i przyjemnie, bowiem fabuła urzeka swą wnikliwością ujętego problemu.